Dag 20: Avenue of the Giants (1)

Terug naar de kust

Op dag 20 van de reis hadden we een vrij lange route zonder echte bijzonderheden. Toch een hele mooie dag omdat het een heel mooie route was waar geen saaie stukken in zaten.

 Muildierherten

Al vrij snel zagen we een muildierhert met twee jongen langs de weg. Deze soort is nauw verwant aan het witstaarthert en wordt gekenmerkt door het zwarte staartje en de grote oren.

Kalkoengieren

Een deel van de route ging via een landbouwgebied waar extreem veel eekhoorntjes over straat liepen. Waarschijnlijk hebben we er wel 100 gezien. Helaas worden er ook veel overreden op de weg. Het gevolg is dat er overal kalkoengieren met hun kale rode kop boven de weg rondcirkelen. Op een gegeven moment vlogen er een paar van deze indrukwekkende vogels vlak voor onze auto langs. We zijn even gestopt en hebben een paar foto's kunnen maken van een vogel die in een boom zat. Onder de boom lag een stinkend kadaver van een overreden beest.

 Kalkoengier

Als je in dit deel van Amerika rijdt kun je deze vogels bijna niet missen omdat ze in grote aantallen langs de snelwegen zitten.

Avenue of the Giants - Redcrest

Tussen Pepperwood en Phillipsville loopt de Avenue of the Giants min of meer parallel aan de US 101. Langs deze weg zijn er een aantal plaatsen waar je wandelingen door de sequoiabossen kunt doen. Wij hebben deze route van noord naar zuid gereden en zijn eerst gaan lunchen in het dorpje Redcrest.

 Redcrest

Het restaurant, dat eigenlijk gewoon een snackbar was lag bij het Eternal Tree House.

Eternal Tree House

Het Eternal Tree House is een nog levende boomstronk die het overblijfsel is van een 2500 jaar oude boom. Onder de boom was een grote holle ruimte ontstaan door een brand die eeuwen geleden woedde. In het begin van de vorige eeuw heeft ene Harry McLeod de door indianen en reizigers gebruikte schuilruimte omgetoverd in een kleine woning.

Later is er een giftshop en snackbar bijgekomen. Je kunt dit 'boomhuis' gratis bezoeken.

 Eternal Tree House

Chandler Grove Trail

Een paar van de 'beroemdste' bomen uit het gebied langs de Avenue of the Giants zijn inmiddels omgewaaid. We hebben hier daarom vrij willekeurig een paar wandelingen gedaan. De eerste was de Chandlers Grove trail.

 Chandler Grove Trail

De dikke boomstam op de foto hieronder blijkt bovenin twee vertakkingen te hebben.


Aan elkaar gegroeide bomen

Dag 18: Lassen Volcanic National Park - Ridge Lakes

Arrowleaf balsamroot

Deze plant waarvoor ik geen goede Nederlandse naam heb kunnen vinden komt uit de familie van de zonnebloemen. De plant is echter veel kleiner dan de gewone zonnebloem. Het is een Noord-Amerikaanse soort die onder andere op bergweiden voorkomt.

 Arrowleaf balsamroot
Ridge Lakes Trail

Trail naar Ridge Lakes

Omdat de Bumpass Hell Trail was afgesloten zijn we maar begonnen aan de wandeling naar Ridge Lakes. Dit wandelpad start bij de parkeerplaats van Sulphur Works. Het bleek een behoorlijk steil pad te zijn.

Ridge Lakes Trail

Hieronder uitzicht op de weg door het park.

Ridge Lakes Trail

Naast het pad lag op veel plaatsen nog wat sneeuw. Het was hier echter geen belemmering voor het lopen van de route.

Ridge Lakes Trail

Het was wel al behoorlijk laat en het begon al te schemeren. Omdat we niet goed wisten hoe ver het was hebben we besloten om terug te lopen naar de auto.

 Schemering

Lupine en andere bloemen

Veel bloemen langs dit pad. Op sommige plaatsen leek het bijna een aangelegde rotstuin. Op de eerste foto één van de vele soorten lupine in dit gebied. Daaronder een foto met diverse bloemen.

Bloemen langs de Ridge Lakes Trail

Muildierherten

Aan het eind van de wandeling in de verte nog een hert met jong gezien. In dit geval was het een muildierhert of zwartstaart hert met een jong. Door de grote afstand is de kwaliteit van de foto's niet optimaal.

 Muildierhert

Bij het eten in Mineral (buiten op een terras, nogal bijzonder voor Amerika) werden we steeds vergeten door het personeel. Zowel de oudere mevrouw uit de bediening als de vrouw met de stok (baas) waren nogal in de war. Toen de vrouw met de stok met de hoofdgerechten aan tafel stond bedacht ze dat we de soep nog niet hadden gehad. Ze hoefde niet lang na te denken om dit probleem op te lossen. De soep kregen we als toetje.

Dag 9: Olympic NP - Lake Crescent

Muildierherten

Naast het witstaarthert is het muildierhert een soort die je veel tegenkomt. Ze zijn nauw verwant aan het witstaarthert. Meest in het oog lopende verschil is het zwarte staartje. Beide soorten zijn we veel tegengekomen tijdens de vakantie. Vaak stonden ze gewoon langs de weg. In de buurt van het bezoekerscentrum aan het eind van de weg hebben we een korte wandeling gedaan. Vanwege de sneeuw was er ook hier veel afgesloten. Tijdens de wandeling hebben we een heleboel herten gezien. Het was wel duidelijk dat ze aan mensen gewend waren want ze waren niet schuw en kwamen erg dichtbij.

Muildierherten

Lake Crescent

Bij Lake Crescent loopt US 101 een stukje door het park. We hebben hier de Moments in Time Nature trail gelopen. Deels langs het meer en deels door een donker bos.

Lake Crescent

 Moments in Time Nature Trail

Ook hier weer een hert tussen de bomen. Deze wandeling was een voorproefje van wat we de volgende dag zouden zien in het Hoh Rain Forest en het Quinault Rain Forest.



Na deze wandeling zijn we doorgereden naar het dorpje Forks voor de overnachting. Dit dorp scoort hoog op de lijst van meest treurige dorpjes die we hebben gezien in Amerika. Winkelpanden die al jaren leeg lijken te staan en derderangs restaurantjes zoals je ze soms in films over arme mensen ziet. Juist op deze plek spelen de populaire Twilight-saga films zich af. De bewoners doen hun best om een graantje mee te pikken van het succes van de films. In de hoofdstraat hebben diverse winkels een Twilight etalage ingericht.

Forks is echter een goed uitgangspunt voor een bezoek aan het Hoh Rain Forest. Dat is vanuit Forks maar een klein eindje rijden.

Dag 3: Waterton Lakes National Park (deel 1)

Eekhoorns en herten in Waterton Park

Zoals op zoveel plaatsen in Amerika en Canada struikel je bijna over de eekhoorns. In grote aantallen kom je ze tegen zowel in de dorpen en steden als in de natuurgebieden.
Hieronder eerst een Richardson's grondeekhoorn en daarna twee goudmantelgrondeekhoorns.

Eekhoorns

In Waterton Park liepen ook een aantal muildierherten rond. Deze waren erg tam en bleven rustig dooreten als je er langs liep.

Muildierherten

Hieronder is het Prince of Wales hotel te zien dat aan het Waterton Lake ligt.

 Prince of Wales hotel

Bear's hump

Vlakbij is ook het bezoekerscentrum en daarachter begint de pittige klim van de Bear's Hump trail. Het is geen lange wandeling, maar je gaat behoorlijk steil omhoog. Na ruim een half uur komt de beloning in de vorm van een prachtig uitzicht over het Upper Waterton Lake. Het is een populaire wandeling en het was dus al behoorlijk druk, de kans dat je de beer uit de naam tegenkomt is dan ook uiterst gering.

Upper Waterton Lake

Het eindpunt van de Bear's Hump trail was boven op de brede heuvel op de foto hieronder. Als je de foto uitvergroot zie je dat daar mensen staan.

Bear's Hump

Roodneksapspecht

Deze vogel is uit de familie van de spechten. Ze boren gaten in bomen en eten de sappen die dan vrijkomen en de insecten die op de sappen afkomen. Ze eten ook zaden en bessen.

Roodneksapspecht