Dag 9: Olympic NP - Lake Crescent

Muildierherten

Naast het witstaarthert is het muildierhert een soort die je veel tegenkomt. Ze zijn nauw verwant aan het witstaarthert. Meest in het oog lopende verschil is het zwarte staartje. Beide soorten zijn we veel tegengekomen tijdens de vakantie. Vaak stonden ze gewoon langs de weg. In de buurt van het bezoekerscentrum aan het eind van de weg hebben we een korte wandeling gedaan. Vanwege de sneeuw was er ook hier veel afgesloten. Tijdens de wandeling hebben we een heleboel herten gezien. Het was wel duidelijk dat ze aan mensen gewend waren want ze waren niet schuw en kwamen erg dichtbij.

Muildierherten

Lake Crescent

Bij Lake Crescent loopt US 101 een stukje door het park. We hebben hier de Moments in Time Nature trail gelopen. Deels langs het meer en deels door een donker bos.

Lake Crescent

 Moments in Time Nature Trail

Ook hier weer een hert tussen de bomen. Deze wandeling was een voorproefje van wat we de volgende dag zouden zien in het Hoh Rain Forest en het Quinault Rain Forest.



Na deze wandeling zijn we doorgereden naar het dorpje Forks voor de overnachting. Dit dorp scoort hoog op de lijst van meest treurige dorpjes die we hebben gezien in Amerika. Winkelpanden die al jaren leeg lijken te staan en derderangs restaurantjes zoals je ze soms in films over arme mensen ziet. Juist op deze plek spelen de populaire Twilight-saga films zich af. De bewoners doen hun best om een graantje mee te pikken van het succes van de films. In de hoofdstraat hebben diverse winkels een Twilight etalage ingericht.

Forks is echter een goed uitgangspunt voor een bezoek aan het Hoh Rain Forest. Dat is vanuit Forks maar een klein eindje rijden.

Dag 9: Olympic NP - Hurricane Ridge

Olympic National Park

 
Olympic National Park

Het Olympic National Park bedekt een groot deel van het Olympic schiereiland. Dit park bestaat uit een aantal totaal verschillende delen. Komend vanuit Seattle kom je eerst bij de Hurricane Ridge, het gedeelte van de met gletsjers bedekte bergen. Dit deel lijkt nogal op de parken die we eerder in deze vakantie bezocht hebben, Glacier NP en North Cascades NP. Een tweede deel omvat een groot deel van de kuststrook langs de Grote Oceaan. Het derde deel bestaat uit het meest uitgestrekte gematigde regenwoud ter wereld.

Hurricane Ridge

Het eerste deel van het park dat we hebben bezocht is de Hurricane Ridge. In het noorden van het park gaat bij Port Angeles de Hearts of the Hills Road het park in die eindigt bij het Hurricane Ridge visitor center. De foto's hieronder zijn gemaakt bij enkele uitkijkpunten langs de weg. De vogel is een roodborstlijster.
Pas halverwege de middag kwamen we aan in dit deel van het park. De weg vanaf de veerboot naar de US 101 die bovenlangs het park loopt was erg druk. Dit is de enige plaats in de vakantie waar we langdurig in de file hebben gestaan. In het park zelf viel de drukte erg mee.

Hearts of the Hills Road
Onderweg naar Hurricane Ridge

Bij het bezoekerscentrum aan het eind van de weg is het erg mooi. Hieronder een paar foto's die in de buurt van het bezoekerscentrum zijn gemaakt.


Bij het Hurricane Ridge Visitor Center

Kraaien en raven

Kraaien en raven kom je overal tegen in dit deel van de Verenigde Staten. Ook hier hoog in de bergen zaten er een paar. Afgezien van de omvang lijken ze nogal op elkaar.



Op de foto hieronder is te zien dat er zo hoog in de bergen nog veel sneeuw lag. en dat terwijl het toch al half juli was.

Sneeuw bij Hurricane Ridge

Grijze Junco

De grijze junco is een veelvoorkomende zangvogel uit de familie van de gorzen. De grijze junco is de meest voorkomende vogel uit deze familie. Het vogeltje kan worden aangetroffen in vrijwel geheel Noord-Amerika.

 Grijze Junco

Euphydryas editha

Een Nederlandse naam voor deze dagvlinder heb ik niet kunnen vinden. Het meest waarschijnlijk is dat dit Edith’s Checkerspot is. Er zijn een heleboel ondersoorten van deze vlinder bekend die er sprekend op lijken.

 Edith’s Checkerspot

Deze vlinders ondervinden in sterke mate de gevolgen van de klimaatverandering. Zwitsers onderzoek naar 26 bergen laat zien dat de alpiene flora sinds 1940 sterk is opgeschoven naar de toppen. In Siberië en in de Canadese Rocky Mountains is de boomgrens hoger geworden. De Noord-Amerikaanse vlinder, Euphydryas editha, is op lager gelegen berghellingen uitgestorven en komt nog slechts voor op hogere stukken. De vlinder is daardoor gemiddeld zo’n 105 meter de hoogte ingegaan. Wij hebben deze vlinder hoog in de bergen aangetroffen. Veel hoger kan niet meer, er wordt daarom gevreesd voor de toekomst van deze vlinder.