Reisverslag Amerika 2010: kustsequoia

Posts tonen met het label kustsequoia. Alle posts tonen

dinsdag 27 juli 2010

Dag 20: Avenue of the Giants (1)

Terug naar de kust

Op dag 20 van de reis hadden we een vrij lange route zonder echte bijzonderheden. Toch een hele mooie dag omdat het een heel mooie route was waar geen saaie stukken in zaten.

Muildierherten

Al vrij snel zagen we een muildierhert met twee jongen langs de weg. Deze soort is nauw verwant aan het witstaarthert en wordt gekenmerkt door het zwarte staartje en de grote oren.

Kalkoengieren

Een deel van de route ging via een landbouwgebied waar extreem veel eekhoorntjes over straat liepen. Waarschijnlijk hebben we er wel 100 gezien. Helaas worden er ook veel overreden op de weg. Het gevolg is dat er overal kalkoengieren met hun kale rode kop boven de weg rondcirkelen. Op een gegeven moment vlogen er een paar van deze indrukwekkende vogels vlak voor onze auto langs. We zijn even gestopt en hebben een paar foto's kunnen maken van een vogel die in een boom zat. Onder de boom lag een stinkend kadaver van een overreden beest.

Kalkoengier

Als je in dit deel van Amerika rijdt kun je deze vogels bijna niet missen omdat ze in grote aantallen langs de snelwegen zitten.

Avenue of the Giants - Redcrest

Tussen Pepperwood en Phillipsville loopt de Avenue of the Giants min of meer parallel aan de US 101. Langs deze weg zijn er een aantal plaatsen waar je wandelingen door de sequoiabossen kunt doen. Wij hebben deze route van noord naar zuid gereden en zijn eerst gaan lunchen in het dorpje Redcrest.

Redcrest

Het restaurant, dat eigenlijk gewoon een snackbar was lag bij het Eternal Tree House.

Eternal Tree House

Het Eternal Tree House is een nog levende boomstronk die het overblijfsel is van een 2500 jaar oude boom. Onder de boom was een grote holle ruimte ontstaan door een brand die eeuwen geleden woedde. In het begin van de vorige eeuw heeft ene Harry McLeod de door indianen en reizigers gebruikte schuilruimte omgetoverd in een kleine woning.

Later is er een giftshop en snackbar bijgekomen. Je kunt dit 'boomhuis' gratis bezoeken.

Eternal Tree House

Chandler Grove Trail

Een paar van de 'beroemdste' bomen uit het gebied langs de Avenue of the Giants zijn inmiddels omgewaaid. We hebben hier daarom vrij willekeurig een paar wandelingen gedaan. De eerste was de Chandlers Grove trail.

Chandler Grove Trail

De dikke boomstam op de foto hieronder blijkt bovenin twee vertakkingen te hebben.

Aan elkaar gegroeide bomen

zaterdag 24 juli 2010

Dag 17: Redwood NP - Het zuidelijke deel

Roosevelt Wapiti

In het Olympic National Park hadden we al een groep Roosevelt wapiti's gezien. Dat was een groep die voornamelijk uit vrouwtjes bestond. In het Redwood National Park kwamen we een groepje tegen met alleen maar mannetjes. Ze lagen verstopt in het hoge gras en af en toe ging er een rechtop staan. Hun enorme geweien staken boven het gras uit.

Roosevelt Wapiti

Beertje

In Redwood zitten veel beren en poema's die zich volgens de informatie maar zelden laten zien. Wij beschouwden dat meteen als een voorteken dat we wel een van deze beesten zouden zien. Dat gebeurde vlakbij het Prairie Creek Visitor Center aan de overkant van de weg bij de plaats waar de wapiti's zaten. Het was een klein beertje dus we moesten erg oppassen voor de moeder die in de buurt kon zijn. Die hebben we echter niet gezien.

Pluizig bolletje

In eerste instantie was er niet veel meer te zien dan een pluizig bolletje in het gras. We dachten even dat het een vos of zoiets zou zijn. Het beest kwam echter steeds dichterbij om uiteindelijk vlak voor ons uit het gras te komen.

Beertje

Uiteindelijk holde hij naar links weg en verdween uit het zicht. Toen we wilden wegrijden zagen we de beer nog een keer aan de andere kant van de weg.

Beertje

We hebben ook nog een filmpje gemaakt van de beer die uit het gras komt.

Lady Bird Johnson Grove

Via de steile Bald Hills Road zijn we naar de Lady Bird Johnson Grove gereden. Dit stukje van het park heeft de naam van de voormalige presidentsvrouw gekregen vanwege haar aandacht voor de natuur. In het bijzonder dit deel van de Californische Redwoods vond ze erg mooi.

Lady Bird Johnson Grove

Bij aankomst stond er een ranger bij de parkeerplaats en die vertelde dat er de afgelopen dagen een paar keer een poema in dit gebied was gesignaleerd. Gelukkig zijn wij deze gevaarlijke kat niet tegengekomen.

Lady Bird Johnson Grove

Met deze wandeling bij de Lady Bird Johnson Grove kwam er een eind aan ons bezoek aan het Redwood NP.

Lady Bird Johnson Grove

Eureka

Het stadje Eureka in Californië doet in niets denken aan de euforische uitspraak van Archimedes nadat deze de naar hem vernoemde wet had ontdekt. Voor zo'n klein stadje liepen er opvallend veel daklozen en junks rond. Het kostte enige moeite om een acceptabel restaurant te vinden. We kwamen uiteindelijk in een derderangs pizzeria terecht. Toen we binnenkwamen en een table for two vroegen werd ons duidelijk gemaakt dat we gewoon ergens moesten gaan zitten en aan de bar bestellen. Wij dachten heel bescheiden te zijn door twee kleine pizza's te bestellen. Maar zelfs die waren erg groot.

'Small' pizza

Dag 17: Redwood NP - de kuststrook

Howland Hill Road

De weg die naar Stout Grove leidt slingert op een prachtige manier door de sequoiabossen. Hier zijn we op weg naar de kust.

Howland Hill Road

Redwood NP - de kuststrook

Het Redwood NP is natuurlijk vooral bekend vanwege de sequoia's, maar er hoort ook een lange kuststrook bij het park. Maar zoals zo vaak was het in een smalle kuststrook weer mistig. Van het mooie uitzicht bleef dus niet zoveel over.

De mistige kuststrook

Op onderstaand ansichtkaartje is te zien dat de kust er in de zon heel wat vrolijker uitziet. De zomer van 2010 was ongewoon koel en mistig langs de kust in het Noordwesten van Amerika. Zodra je een klein eindje het binnenland inging was de mist verdwenen en was het prachtig weer.

Hieronder een paar foto's gemaakt bij Wilson Creek. Na Wilson Creek loopt de weg wat verder van de kust. De rest van de dag hadden we weer prachtig zonnig weer.

Wilson Creek Beach

Slaapmutsje

Het slaapmutsje is een plant die van nature in het westen van de Verenigde Staten voorkomt. Vaak langs de weg. In Nederland is de plant ingevoerd als sierplant maar inmiddels komt de plant ook hier en daar in het wild voor. De plant heet slaapmutsje omdat de bloemen 's avonds dichtgaan. In Amerika heet dit een California Poppy.

Slaapmutsje

Tour Thru Tree

De sequoia’s worden zo dik dat je er tunneltjes uit kunt hakken waar auto's doorheen kunnen. In Amerika doet men alles voor geld, dus er werden heel wat van die tunneltjes uitgehakt. Tegen betaling mag je er doorheen rijden. Om de gezondheid van de bomen maakte men zich weinig zorgen. Tegenwoordig is het niet meer toegestaan om dit soort attracties te creëren. Alleen de al bestaande tunneltjes mogen nog worden gebruikt. Deze boom bij Klamath is daar een voorbeeld van. Het is overigens niet zo dat de bomen meteen afsterven na het hakken van een tunnel. Deze boom heeft zelfs een brand overleefd. Bovendien zullen de uitbaters van de attractie er alles aan doen om de boom zo lang mogelijk in leven te houden. Op de lange termijn is het echter niet goed voor de boom.

De wat vreemd gespelde naam moet voorkomen dat er juridische strijd ontstaat met de eigenaren van de andere bomen waar je doorheen mag rijden.

Tour Thru Tree

Big Tree

Big Tree is een boom die vlakbij de hoofdweg staat, net ten noorden van het Prairie Creek Visitor Center. Er zijn hier een paar korte wandelroutes uitgezet.

Bij het begin van een wandelroute staat vaak een waarschuwing voor beren. Dit was de eerste keer, dat er ook nadrukkelijk werd gewaarschuwd voor poema's. Op deze plek hebben we echter geen beren en poema's gezien. Daar was het waarschijnlijk ook te druk voor. Er was een vrij grote parkeerplaats en er liepen veel mensen rond.

Beer en poema bord

De hoogte van Big Tree is met 87 meter niet uitzonderlijk. De omtrek van bijna 21 meter en de doorsnede van ruim 7 meter is dat wel. Geschat wordt dat de boom ongeveer 1500 jaar oud is.

Big Tree

Hieronder nog een paar impressies van de wandeling bij Big Tree.

Big Tree trail

Stellers gaaien

In de bomen bij Big Tree troffen we ook weer een aantal Stellers gaaien aan.

Stellers gaaien

Dag 17: Redwood NP - Stout Memorial Grove

Californië

Bij de binnenkomst in Californië troffen we tot onze verbazing een soort grenscontrole aan. Je mocht geen groenten en fruit vanuit andere staten meenemen naar Californië.
Californië was de laatste staat die we tijdens deze reis hebben bezocht. Het was ook de enige keer dat we konden stoppen bij het Welcome to ... bord. Bij de andere grensovergangen zaten we toevallig steeds op een stukje snelweg.

Redwood NP

Het Redwood National Park is vooral bekend vanwege de kustsequoia's, ook wel kustmammoetbomen genoemd. Deze sequoia's zijn de hoogste bomen ter wereld. De bomen komen van nature alleen voor langs de Amerikaanse westkust. De hoogste exemplaren zijn meer dan 100 m hoog. In het verleden is een groot deel van deze bomen gekapt voor het hout. Door het gebied in Noord-Californië uit te roepen tot nationaal park heeft men hier nog het een en ander kunnen redden.

In het binnenland heb je nog een andere soort sequoia's, de reuzensequoia. Deze bomen zijn zwaarder omdat ze een grotere omtrek hebben dan de kustsequoia's, ze worden echter minder hoog.

Het is een vreemd gevoel om door deze bossen te lopen. Je gaat je heel klein voelen met al die hoge bomen om je heen.

Stout Memorial Grove

Stout Memorial Grove

Redwood National Park omvat drie Californische state parks. Een van die drie is het Jedediah Smith Park. De hoogste bomen van dit park staan in Stout Memorial Grove. Je bereikt deze plaats via de onverharde, maar goed berijdbare Howland Hill Road.
Gelukkig waren we hier redelijk vroeg. De kleine parkeerplaats stond helemaal vol toen we vertrokken.

Stout Memorial Grove

Het is lastig om de indrukwekkende omvang van deze bomen vast te leggen. Hier hebben we dat geprobeerd door vrijwel recht omhoog te fotograferen. Een andere manier om de omvang te tonen is door er zelf bij te gaan staan.