Dag 5: National Bison Range (deel 2)

Bizons

In de National Bison Range leven tussen de 350 en 500 bizons. Het gebied is te klein voor een grotere kudde. In het filmpje in het bezoekerscentrum werd verteld dat er beesten worden verkocht als het aantal dieren te groot wordt. In het begin zagen we slechts één bizon op grote afstand. Aan het eind van de route, in de buurt van Mission Creek lag een groepje vlakbij de weg.

Bizons

Wapiti

Dit is een Noord-Amerikaanse hertensoort die men daar elk noemt. Op het eland na is dit de grootste hertensoort die er bestaat. Wapiti is een indiaans woord en betekent witte achterzijde. De groep van de foto's op deze en de volgende bladzijden zat bij Mission Creek, zo ongeveer het eind van de route door de National Bison Range.

Toen we aan kwamen rijden was de groep net bezig om het riviertje over te steken.

Wapiti

Na de oversteek liepen ze langs de oever door het hoge gras en struikgewas. Een kudde bestaat vaak alleen uit vrouwtjes of alleen uit mannetjes. In dit geval zat er duidelijk een volwassen mannetje bij de groep die verder uit vrouwtjes en jongen bestond.
 
National Bison Range

Terwijl we naar de wapiti's keken stond er op de heuvel achter ons een hert toe te kijken. Niet veel later stak dit hert vlak voor onze auto de weg over.

Hert

Hiermee kwam er een eind aan ons bezoek aan de National Bison Range. We zijn daarna doorgereden naar ons overnachtingadres in Coeur d'Alene, Idaho. 's Avonds zijn we naar het centrum van het stadje aan het Coeur d'Alene Lake gereden. Het zag er vriendelijk, maar niet echt bijzonder uit. Tegenover het grote hotel aan het meer stond een gebouw (een blok beton) waarin een Aziatisch restaurant zat, Bonsai Bistro*. Daar hebben we de dag op een aangename manier afgesloten.
*Bonsai Bistro is inmiddels gesloten

Dag 2: Glacier National Park (deel 1)

De eerste drie dagen van ons verblijf in Amerika hebben we doorgebracht in het Glacier Waterton International Peace Park.



Het grootste deel van het park, het Glacier deel, ligt in de Verenigde Staten. Een kleiner deel, Waterton Lakes National Park ligt in Canada. De eerste dag zijn we vanuit Kalispell in de richting van het park gereden en hebben vervolgens de US 2 aan de zuidzijde van het park genomen van west naar oost.

 US 2

Aan de oostzijde hebben we een kort bezoek gebracht aan het Two Medicine Lake en een stuk noordelijker het Swiftcurrent Lake bij Glacier.

Annual pass

Bij de ingang van het park bij St Mary hebben we de Annual Pass gekocht. Deze geeft een jaar lang toegang tot alle nationale parken. Zodra je meer dan 4 of 5 nationale parken bezoekt is dit voordeliger dan overal een los kaartje te kopen.
De annual pass kostte in 2010 $80,-.

Running Eagle Falls

Op de foto's hieronder de Running Eagle Falls. Deze waterval bestaat uit twee delen. Het smalle watervalletje aan de bovenkant heet de Upper Falls. De bredere onderkant, waar het water uit de berg lijkt te komen wordt Lower Falls genoemd. Aan het begin van de zomer is de watertoevoer via de Upper Falls zo groot dat de erachter liggende Lower Falls niet of nauwelijks te zien zijn. Aan het eind van de zomer staan de Upper Falls vaak droog. Kom je halverwege de zomer dan zie je dus zoiets als hieronder.
Op de tweede foto het uitzicht bij de watervallen. Het groene, bergachtige landschap met de vele snelstromende riviertjes is typerend voor dit deel van Montana. Wij noemen dat Bob Ross-landschappen, naar de landschapsschilder die dit soort landschappen in televisiecursussen schilderde. Schilderde hij een boom dan noemde hij dat een 'happy tree'.



 Running Eagle Falls

Two Medicine Lake

 Two Medicine Lake

Er waren veel wegwerkzaamheden in dit zuidoostelijke deel van het park. De hutjes waar je entree moest betalen waren gesloten. Aan het einde van de weg lag het mooie Two Medicine Lake.We zijn hier uiteindelijk maar kort gebleven. We zaten nog midden in de jetlag en we moesten nog een flink stuk rijden naar ons overnachtingadres in het Canadese deel van het park.

Two Medicine Lake